Nol & Eline - en ander loslopend wild
Door: emmieenvinnie
Blijf op de hoogte en volg EmmieenVinnie
31 Mei 2010 | Verenigde Staten, Hamilton
Nadat vorige weekend Hamilton op stelten werd gezet door het dynamische duo Arnold en Eline hadden we afgelopen weekend afgesproken om samen Yellowstone te ontdekken. Het stralende lenteweer was ondertussen overgegaan in een gestaag aanhoudende regengordijn, en het was dus noodzakelijk om de immer uitdijende voorraad kampeerbenodigdheden uit te breiden met een zeil om zo een droge borrelplek te creëren. We hadden afgesproken elkaar op vrijdagavond te ontmoeten op een door Nol en mij vooraf afgesproken kampeerplek. De dames hadden nog lichte twijfels over de haalbaarheid van dit plan, maar wonder boven wonder werden wij om 10 uur s’ avonds blij verrast door Nol en Eline in een bovenmaatse Ford SUV (alhoewel bovenmaats, de boekenvoorraad die Nol de afgelopen maanden bij ons thuis had opgebouwd paste er maar net in). De wederzijdse biervoorraden werden gepoold, en na nog een flink oorlam (Laphroaigh) zochten wij onze slaapzakken op. De volgende dag waren we alweer vroeg uit de veren om een kampeerplek binnen Yellowstone te bemachtigen, en na een epische tocht door hevige sneeuwjachten wisten wij onszelf toch van een geschikt basiskamp te voorzien.
Yellowstone hinkt eigenlijk op 2 gedachten, enerzijds de overmatige aanwezigheid van wildlife (die het dus de naam Serengeti van Noord Amerika opleverde) en anderzijds de ongeëvenaarde geothermische activiteit, waarbij ze ons voorhielden dat we in principe op een 250 km2 grote vulkaan liepen die elk moment kon klappen (enfin, als dat gebeurt horen jullie het wel). Deze nationale parken zijn zo opgezet dat de Homo americanus volledig gemotoriseerd het hele park kan zien met zo min mogelijk lichamelijke inspanning. Kan dat dan Vincent? hoor ik u denken. Maar natuurlijk, op de een of andere manier hebben de Amerikanen hun wildlife zo gedresseerd dat ze op een enkel soort na (b.v. de mol) volledig uit de auto te bewonderen zijn. Wij dachten zelf natuurlijk ervaren natuurvorsers te zijn, maar algauw kwamen we erachter dat je om het grote wild te zien het best de volgende formule kunt gebruiken: hoeveelheid geparkeerde auto’s langs de weg x hoe netjes zijn de auto’s geparkeerd x (hoeveelheid compactcamera’s / hoeveelheid telelenzen) = zeldzaamheid van waargenomen wild. Zo stoppen alleen de net in het park gearriveerde groentjes voor een bizon of edelhert vlak langs de weg. Oftewel, slechts 2 of 3 auto’s in de berm. Bizons of edelherten met kalfjes daarentegen trekken algauw 7 auto’s en minstens evenveel opgewonden fotografen. Deze worden op de voet gevolgd door de eland (12 auto’s) en de wolf (18 auto’s). De zwarte beer is te herkennen aan >20 auto’s en 2 rangerauto’s met zwaailicht. De grizzlybeer behoort tot de buitencategorie.
Zondag op het onchristelijke tijdstip van 6 uur ’s ochtends opgestaan, nog licht wollig van het oorlam van de vorige avond om het wildlife spotten professioneel te starten. Het ausharren in de gruwelijke kou werd beloond! Een grizzly moeder met drie jonge beertjes en later nog een wolf. Beide soorten alleen met waar te nemen met behulp van onze optische hulpapparatuur. Ons totaal van een weekendje Yellowstone kwam te staan op 8 zwarte beren, 4 grizzlies, 2 elanden, een das, een wolf, talloze edelherten, antilopen en bizons (al deze dieren zijn trouwens ook in onze achtertuin te spotten maar doordat de Amerikaan buiten het park zijn telelens verruilt voor een dubbelloops vergt het iets meer moeite). En natuurlijk 40 blikken bier, whisky, 4 hamburgers, 4 worsten, 1 pan chili en veel niet samen te vatten geouwehoer. Toegang Yellowstone: $25; ons weekend met Nol en Eline: priceless…
Yellowstone hinkt eigenlijk op 2 gedachten, enerzijds de overmatige aanwezigheid van wildlife (die het dus de naam Serengeti van Noord Amerika opleverde) en anderzijds de ongeëvenaarde geothermische activiteit, waarbij ze ons voorhielden dat we in principe op een 250 km2 grote vulkaan liepen die elk moment kon klappen (enfin, als dat gebeurt horen jullie het wel). Deze nationale parken zijn zo opgezet dat de Homo americanus volledig gemotoriseerd het hele park kan zien met zo min mogelijk lichamelijke inspanning. Kan dat dan Vincent? hoor ik u denken. Maar natuurlijk, op de een of andere manier hebben de Amerikanen hun wildlife zo gedresseerd dat ze op een enkel soort na (b.v. de mol) volledig uit de auto te bewonderen zijn. Wij dachten zelf natuurlijk ervaren natuurvorsers te zijn, maar algauw kwamen we erachter dat je om het grote wild te zien het best de volgende formule kunt gebruiken: hoeveelheid geparkeerde auto’s langs de weg x hoe netjes zijn de auto’s geparkeerd x (hoeveelheid compactcamera’s / hoeveelheid telelenzen) = zeldzaamheid van waargenomen wild. Zo stoppen alleen de net in het park gearriveerde groentjes voor een bizon of edelhert vlak langs de weg. Oftewel, slechts 2 of 3 auto’s in de berm. Bizons of edelherten met kalfjes daarentegen trekken algauw 7 auto’s en minstens evenveel opgewonden fotografen. Deze worden op de voet gevolgd door de eland (12 auto’s) en de wolf (18 auto’s). De zwarte beer is te herkennen aan >20 auto’s en 2 rangerauto’s met zwaailicht. De grizzlybeer behoort tot de buitencategorie.
Zondag op het onchristelijke tijdstip van 6 uur ’s ochtends opgestaan, nog licht wollig van het oorlam van de vorige avond om het wildlife spotten professioneel te starten. Het ausharren in de gruwelijke kou werd beloond! Een grizzly moeder met drie jonge beertjes en later nog een wolf. Beide soorten alleen met waar te nemen met behulp van onze optische hulpapparatuur. Ons totaal van een weekendje Yellowstone kwam te staan op 8 zwarte beren, 4 grizzlies, 2 elanden, een das, een wolf, talloze edelherten, antilopen en bizons (al deze dieren zijn trouwens ook in onze achtertuin te spotten maar doordat de Amerikaan buiten het park zijn telelens verruilt voor een dubbelloops vergt het iets meer moeite). En natuurlijk 40 blikken bier, whisky, 4 hamburgers, 4 worsten, 1 pan chili en veel niet samen te vatten geouwehoer. Toegang Yellowstone: $25; ons weekend met Nol en Eline: priceless…
-
01 Juni 2010 - 04:09
Joris:
Hey wij zaten dat zelfde weekend gewoon aan het strand! -
01 Juni 2010 - 05:02
Gerrit:
Vinnie,
Welke hebben julie nu opgepeuzeld oftewel tot een King Size 4 pounder hamburger omgebouwd? -
01 Juni 2010 - 06:51
Mieke:
Ik zie al dat ik HEEL dringend langs moet komen. -
01 Juni 2010 - 15:28
Jan De Wit:
Dit weekend hebben we hard moeten werken.
Het enige dier dat voorbij kwam was de kat van de buren die denkt dat hij/zij heer en meester is in onze tuin. -
09 Juni 2010 - 14:28
Tiny Pronk:
een spannend reisverslag het heeft gisteren en vandaag geregend en per dag zie je alles groeien in de tuin.kan niek al een beetje wennen bij jullie.groetjes aan niek van tiny.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
