When the going gets tough, the tough get going….
Door: emmieenvinnie
Blijf op de hoogte en volg EmmieenVinnie
05 Maart 2012 | Trinidad en Tobago, Port of Spain
We herinnert zich niet die geweldige jaren 80 klassieker van Billy Ocean, de soundtrack van “jewel of the Nile” een nogal matige B film. Diezelfde Billy Ocean woont tegenwoordig op zijn geboorte eiland Trinidad. Een mooie gelegenheid om di t eens nader uit te zoeken met mijn reisgenoot Tony (http://emmieenvinnie.waarbenjij.nu/Reisverslag/?Verenigde+Staten/On+the+road/&subdomain=emmieenvinnie&module=site&page=message&id=3665531) die een voorkeur heeft voor jaren ‘80 muziek en daar een beetje in is blijven hangen (er zijn ergere dingen, ik kan er alleen even niet opkomen).
Op naar Trinidad dus, een Caribisch eiland ten zuiden van onze bovenwindse gebiedsdelen en ongeveer 7 km van Venezuela. Trinidad is een vrolijke smeltkroes van culturen (40% Afrikaans, 40 % Indisch en 20% van alles wat er nog rest, Christenen, Moslims, Hindoes,Mormonen en tijdelijk tenminste 2 atheisten). Een levend bewijs dat de multiculti samenleving niet bij voorbaat ten dode opgeschreven is, behalve door een geperoxideerde limburgse pruikenzeiker. De ligging zorgt ervoor dat in tegenstelling tot “onze” Caribische eilanden, Trinidad een volledig Zuid-Amerikaans tropisch klimaat heeft met regenwouden en en een uitzonderlijk rijke flora en fauna.
Tony is gefacineerd door het Tacaribe virus, een virus dat uit vleermuizen op Trinidad is geisoleerd (oorspronkelijk 9 isolaten waarvan er momenteel nog maar een is overgebleven). Gedeeltelijk ontwikkelde deze trip zich in een wetenschappleijk-historische fact finding missie, op zoek naar de overleveringen over de eerste isolaties van dit virus in de jaren ‘50 en anderzijds kijken of dat virus nog steeds in de vleermuizen op Trinidad circuleert. De jaren ‘50 waren de hoogtijdagen voor de ontdekking van een berg aan Zuid-Amerikaanse virussen, voornamelijk uit muggen, maar ook uit vleermuizen. De meeste onderzoekers uit die tijd zijn al naar de eeuwige jachtvelden vertrokken, maar we wisten contact te leggen met een van de oorspronkelijke onderzoekers Dr. Tikkah Singh. Ook alle archieven en labjournaals uit de jaren ‘50 waren nog bewaard (stonden in het eenkamerige museum van het locale virologisch instituut) en na veel speurwerk vonden we de ruim 50 jaar oude beschrijvingen van de eerste isolaties van dit virus. Door deze informatie kwamen we een stuk meer te weten over de oorspronkelijke context van de ontdekking van het Tacaribe virus.
Wij werden gehost door Dr. Christine Carrington, die zich kosten nog moeite spaarde om ons alle hoogtepunten van Trinidad te laten zien. Van tropische stranden tot authentiek caribisch eten (ge-BBQde varkensstaarten,mmmmmm…..). Tony had een beetje last van het goed gekruide eten en had gastro-intestinale oprispingen. Zoals Roel zou zeggen “ heet erin, heet eruit”.
Maar er moest ook nog gewerkt worden, en we gingen op pad met het locale anti-hondsdolheid team om vleermuizen te vangen. Niet zo groot als in Afrika, maar de hoeveelheid aan verschillende soorten is indrukwekkend. Van de bloeddrinkende vampiervleermuizen tot fruitetende vleermuizen. Het ezeltje dat we als lokaas gebruikten mocht van geluk spreken dat we de netten om hem heengezet hadden zodat de vampiervleermuizen niet konden toeslaan. De oogst aan vleermuizen was zeer indrukwekkend, en binnen een paar uur hadden we gemiddeld 25 vleermuizen te pakken. Als we ‘s nachts van een lange nacht weer terugkwamen trad het inwendige en uitwendige ontsmettingsprogramma in werking met een duik in het zwembad en het locale Carib bier.
Het bier (raar genoeg smaakt bier echt beter in de tropen, net zoals gin-tonic trouwens) deed me denken aan de tijd met Joost P. op Curacao. Ik ben in een hevige strijd met Joost verwikkeld om de mooiste werk-gerelateerde plaatsen bezocht te hebben die ik denk ik aan het verliezen ben (Joost zit momenteel in Indonesie te knuffelen met Oerang Oetangs, oeps ik bedoel natuurlijk veterinaire spoedeisende hulp te verlenen, http://www.vogeltjesvangen.blogspot.com/).
Mochten er hier en daar wat spelfouten inzitten, ik zchrijf dit momenteel gedurende een 6-urige stop in Denver in de New Belgium Bar (een microbrewery uit Colorado, zou misschien eens een ondernemende geest in nederland moeten proberen? Edgar?).
Op naar Trinidad dus, een Caribisch eiland ten zuiden van onze bovenwindse gebiedsdelen en ongeveer 7 km van Venezuela. Trinidad is een vrolijke smeltkroes van culturen (40% Afrikaans, 40 % Indisch en 20% van alles wat er nog rest, Christenen, Moslims, Hindoes,Mormonen en tijdelijk tenminste 2 atheisten). Een levend bewijs dat de multiculti samenleving niet bij voorbaat ten dode opgeschreven is, behalve door een geperoxideerde limburgse pruikenzeiker. De ligging zorgt ervoor dat in tegenstelling tot “onze” Caribische eilanden, Trinidad een volledig Zuid-Amerikaans tropisch klimaat heeft met regenwouden en en een uitzonderlijk rijke flora en fauna.
Tony is gefacineerd door het Tacaribe virus, een virus dat uit vleermuizen op Trinidad is geisoleerd (oorspronkelijk 9 isolaten waarvan er momenteel nog maar een is overgebleven). Gedeeltelijk ontwikkelde deze trip zich in een wetenschappleijk-historische fact finding missie, op zoek naar de overleveringen over de eerste isolaties van dit virus in de jaren ‘50 en anderzijds kijken of dat virus nog steeds in de vleermuizen op Trinidad circuleert. De jaren ‘50 waren de hoogtijdagen voor de ontdekking van een berg aan Zuid-Amerikaanse virussen, voornamelijk uit muggen, maar ook uit vleermuizen. De meeste onderzoekers uit die tijd zijn al naar de eeuwige jachtvelden vertrokken, maar we wisten contact te leggen met een van de oorspronkelijke onderzoekers Dr. Tikkah Singh. Ook alle archieven en labjournaals uit de jaren ‘50 waren nog bewaard (stonden in het eenkamerige museum van het locale virologisch instituut) en na veel speurwerk vonden we de ruim 50 jaar oude beschrijvingen van de eerste isolaties van dit virus. Door deze informatie kwamen we een stuk meer te weten over de oorspronkelijke context van de ontdekking van het Tacaribe virus.
Wij werden gehost door Dr. Christine Carrington, die zich kosten nog moeite spaarde om ons alle hoogtepunten van Trinidad te laten zien. Van tropische stranden tot authentiek caribisch eten (ge-BBQde varkensstaarten,mmmmmm…..). Tony had een beetje last van het goed gekruide eten en had gastro-intestinale oprispingen. Zoals Roel zou zeggen “ heet erin, heet eruit”.
Maar er moest ook nog gewerkt worden, en we gingen op pad met het locale anti-hondsdolheid team om vleermuizen te vangen. Niet zo groot als in Afrika, maar de hoeveelheid aan verschillende soorten is indrukwekkend. Van de bloeddrinkende vampiervleermuizen tot fruitetende vleermuizen. Het ezeltje dat we als lokaas gebruikten mocht van geluk spreken dat we de netten om hem heengezet hadden zodat de vampiervleermuizen niet konden toeslaan. De oogst aan vleermuizen was zeer indrukwekkend, en binnen een paar uur hadden we gemiddeld 25 vleermuizen te pakken. Als we ‘s nachts van een lange nacht weer terugkwamen trad het inwendige en uitwendige ontsmettingsprogramma in werking met een duik in het zwembad en het locale Carib bier.
Het bier (raar genoeg smaakt bier echt beter in de tropen, net zoals gin-tonic trouwens) deed me denken aan de tijd met Joost P. op Curacao. Ik ben in een hevige strijd met Joost verwikkeld om de mooiste werk-gerelateerde plaatsen bezocht te hebben die ik denk ik aan het verliezen ben (Joost zit momenteel in Indonesie te knuffelen met Oerang Oetangs, oeps ik bedoel natuurlijk veterinaire spoedeisende hulp te verlenen, http://www.vogeltjesvangen.blogspot.com/).
Mochten er hier en daar wat spelfouten inzitten, ik zchrijf dit momenteel gedurende een 6-urige stop in Denver in de New Belgium Bar (een microbrewery uit Colorado, zou misschien eens een ondernemende geest in nederland moeten proberen? Edgar?).
-
06 Maart 2012 - 04:51
Joost Indo:
damn - je doet goed je best met proberen me te overtreffen qua locaties..
Mooi verhaal, dat wel.
wanneer kom je vleermuizen vangen bij mij in de buurt?
tja Curacao... brengt bij mij beelden naar boven van 2 withouten planken temidden van een bubbelende mensenmassa in da club... Ook mooi :-)
-
06 Maart 2012 - 08:36
Jan De Wit:
Was dat niet met die kleine Danny DeVito, Michael Douglas en een mooie blonde mevrouw? -
06 Maart 2012 - 09:30
Willem:
@ Jan - inderdaad, Kathleen Turner.
God wat verafschuwde ik die films (zelfde cast speelde in Romancing the Stone), maar misschien begreep ik ze gewoon niet als 13 jarige zonder relatieperikelen...
Vleermuizen vangen met een ezel, varkensstaarten van de BBQ, bijkans antieke labjournaals doorzoeken = living da life, denk ik zo. Mooi man.
Groeten vanuit het benedenwindse Boxmeer. -
06 Maart 2012 - 10:26
Jocelien:
Ziet er weer goed uit Vinnie! En op de vraag wie de ezel is... Ik denk dat mooie verschijnsel achter jou en dat beestje waarmee je op de foto staat ;-)
Leuk dat jullie bijna naar Zweden komen! Wij hebben er zin in!!!
Ik hoop trouwens niet dat dat: "heet erin heet eruit" genetisch doorgegeven wordt.... we zullen het over +/- 2 weken weten!
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
