Surf's Up
Door: emmieenvinnie
Blijf op de hoogte en volg EmmieenVinnie
05 Januari 2012 | Verenigde Staten, Washington, D. C.
De donkere dagen rond kerst en oud en nieuw onvluchtend was het weer eens tijd om lekker weg in eigen land te gaan. Als een paar gerimpelde pensionado’s trokken we een paar dagen voor de jaarwisseling richting het diepe zuid-westen van de USA. Hiermee sloegen we een paar vliegen in een klap, niet alleen konden we de nieuwe aanwas van de familie Stam/de Wit aanschouwen, ook konden we de voortgang op surfgebied checken van Kees Jan & Lotte die al geruime tijd de Nederlandse enclave in La Jolla verdubbelen en hard werken aan een verdriedubbeling.
Het surfen had ik na de aanwijzingen van KJ snel onder de knie, een beetje achter de branding op zo’n plank liggen en zo een beetje dolfijnen spotten; dat surfen is zo gek nog niet. Dat van dat staan op zo’n plank en daarmee door de branding cruisen is duidelijk maar een heel klein en onbelangrijk deel van het surfen en dat laten we dus gewoon tot volgende keer.
Daarna was het tijd voor een experiment van Big Brother-achtige proporties (we hebben het concept al bij Endemol laten vastleggen). 3 families, 6 volwassenen, 4 kinderen gaan 3 dagen lang in een afgelegen compound in de woestijn zitten…. Hoe lang gaat dat goed? Helaas was het concept iets minder TV-geniek dan gedacht, de kinderen konden leuk met elkaar spelen (zegt Elmo mama?), de mannen waren gefocussed op de vuurpit en de vrouwen dronken de hele koelkast leeg (O’doul’s rules). Door een gedegen voorbereiding waren we biertechnisch in Belgische teritoriale wateren terecht gekomen en het nieuwe jaar werd onder meer met kabouterbier ingewijd. Joris en Floor haalden dit keer met gemak de 12 uur (drie keer is scheepsrecht), onder de zoetgevooisde klanken van Danny van Eijk aka Roel Temming’s “I love the most of you”.
Daarna door naar LA, waar we op bezoek gingen bij Wim & Nancy. Hier wederom een avond lang gezellig eten en drinken. Dat Wim nog nooit een squash geschild had, mocht de pret niet drukken en het eten smaakte heerlijk. De volgende dag bezochten we het Getty museum om voor het eerst in lange tijd weer eens wat cultuur op te snuiven. Van Wim kregen we een rondleiding achter de schermen van het museum, alwaar we in de krochten van het Getty op zoek gingen naar eeuwenoude bouwtekeningen van een Engelse brouwerij. Het zal niemand verbazen dat die net even uitgeleend waren… Dus toen moesten we genoegen nemen met een atlas met tekeningen van het winterpaleis van tsaar Peter de Grote in St. Petersburg.
Hierna weer snel terug naar La Jolla, waar Joris heerlijke pasta had gemaakt en Emmie nog even een paar uurtjes quality time met Arwen en Edie kon benutten. Later op de avond nog snel bij Kees Jan en Lotte langs om de verjaardag van Kees te vieren en daarna weer uitgeput in slaap vallen in de Travelodge, waar voor de verandering ‘s nachts weer eens een relatie verbroken werd in de kamer naast ons (zie ‘Spokane’). ‘s Ochtends weer vroeg op om me weer in mijn wetsuit te hijsen om de branding van La Jolla Cove te trotseren en daarna nog even onder het nagenieten van een heerlijke lunch van een broodje tonijnsalade de vissen collectie van het Scripps aquarium bekeken.
Het surfen had ik na de aanwijzingen van KJ snel onder de knie, een beetje achter de branding op zo’n plank liggen en zo een beetje dolfijnen spotten; dat surfen is zo gek nog niet. Dat van dat staan op zo’n plank en daarmee door de branding cruisen is duidelijk maar een heel klein en onbelangrijk deel van het surfen en dat laten we dus gewoon tot volgende keer.
Daarna was het tijd voor een experiment van Big Brother-achtige proporties (we hebben het concept al bij Endemol laten vastleggen). 3 families, 6 volwassenen, 4 kinderen gaan 3 dagen lang in een afgelegen compound in de woestijn zitten…. Hoe lang gaat dat goed? Helaas was het concept iets minder TV-geniek dan gedacht, de kinderen konden leuk met elkaar spelen (zegt Elmo mama?), de mannen waren gefocussed op de vuurpit en de vrouwen dronken de hele koelkast leeg (O’doul’s rules). Door een gedegen voorbereiding waren we biertechnisch in Belgische teritoriale wateren terecht gekomen en het nieuwe jaar werd onder meer met kabouterbier ingewijd. Joris en Floor haalden dit keer met gemak de 12 uur (drie keer is scheepsrecht), onder de zoetgevooisde klanken van Danny van Eijk aka Roel Temming’s “I love the most of you”.
Daarna door naar LA, waar we op bezoek gingen bij Wim & Nancy. Hier wederom een avond lang gezellig eten en drinken. Dat Wim nog nooit een squash geschild had, mocht de pret niet drukken en het eten smaakte heerlijk. De volgende dag bezochten we het Getty museum om voor het eerst in lange tijd weer eens wat cultuur op te snuiven. Van Wim kregen we een rondleiding achter de schermen van het museum, alwaar we in de krochten van het Getty op zoek gingen naar eeuwenoude bouwtekeningen van een Engelse brouwerij. Het zal niemand verbazen dat die net even uitgeleend waren… Dus toen moesten we genoegen nemen met een atlas met tekeningen van het winterpaleis van tsaar Peter de Grote in St. Petersburg.
Hierna weer snel terug naar La Jolla, waar Joris heerlijke pasta had gemaakt en Emmie nog even een paar uurtjes quality time met Arwen en Edie kon benutten. Later op de avond nog snel bij Kees Jan en Lotte langs om de verjaardag van Kees te vieren en daarna weer uitgeput in slaap vallen in de Travelodge, waar voor de verandering ‘s nachts weer eens een relatie verbroken werd in de kamer naast ons (zie ‘Spokane’). ‘s Ochtends weer vroeg op om me weer in mijn wetsuit te hijsen om de branding van La Jolla Cove te trotseren en daarna nog even onder het nagenieten van een heerlijke lunch van een broodje tonijnsalade de vissen collectie van het Scripps aquarium bekeken.
-
06 Januari 2012 - 15:03
Jan De Wit:
Begrijp ik het goed dat er geen oliebollen waren en ook geen vuurwerk ? -
06 Januari 2012 - 17:02
Jocelien:
Zoooooo.... die Danny van Eijk alias Roel Temming had het er maar druk mee!!! Hij schijnt ook aanwezig te zijn geweest in Utrecht met oud en nieuw! Lachen man!
Klinkt als een ouderwets Ovifat verhaal, heerlijk! Hopelijk kan dat nog een keer, 4 families, 8 volwassenen en 6 kinderen misschien wordt dat wel een leuke uitdaging? -
09 Januari 2012 - 18:48
Mieke:
Anton Corbijn eat your heart out! -
09 Januari 2012 - 18:49
Mieke:
Maar je ziet Bono wel slecht zo in het donker.
Reageer op dit reisverslag
Je kunt nu ook Smileys gebruiken. Via de toolbar, toetsenbord of door eerst : te typen en dan een woord bijvoorbeeld :smiley
